E mò stèm’accuscì, come na vôte
dentr’a la scole quande la matine
avé fenite e nu stavàme pronte,
quaderne e libbre già dentr’a la borse,
palettò messe, sciarp’abberrutàte
fin’a ssopr’a la vocche, mezze dentre
e mezze fôre da lu bbanche, ritte
a ’spettà’ ca suné la campanelle.
[E adesso stiamo così, come un tempo / dentro la scuola quando la mattinata / era finita e noi ci tenevamo pronti, / quaderno e libro già nella borsa, / paltò indossato, sciarpa avvoltolata / fin sopra la bocca, mezzo dentro / e mezzo fuori dal banco, in piedi / ad aspettare che suonasse la campanella.]